Een kopshouten vloer is een vloer die uit aaneengesloten houten blokjes bestaat met als karakter dat de blokjes met de jaarringen haaks op het vloeroppervlak zijn aangebracht, waardoor gebruikgemaakt wordt van de houteigenschap dat over het algemeen de kopse kant de meest harde kant is. De hardheid van een kopshouten vloer is afhankelijk van de houtsoort, maar ook van de wijze waarop het hout bewerkt wordt. kopshout Kwaliteit Kopshouten vloeren behoren tot de sterkste houten vloeren die beschikbaar zijn. Voorheen werden bedrijfsvloeren van kops vurenhout meestal in visgraatmodel uitgevoerd met blokjes van 4 cm breed, CA. 10 cm lang en met een dikte van 3 cm. Deze blokjes werden met vloeibare hete bitumen op de betonvloeren geplakt. Aan de zijkanten van de vloer werd een zwelnaad van ongeveer anderhalve cm open gehouden, deze naad werd later ook opgevuld met vloeibare hete bitumen. Vloeren die waren blootgesteld aan vocht werden aan de bovenkant ook afgewerkt met hete bitumen en daar werd dan fijn zand op gestrooid zodat een soort asfaltlaag ontstond.   kopshoutMateriaal Kopshout heeft over het algemeen een veel grotere weerstand tegen druk. Kopshout is dan ook veel sterker dan overlangs gezaagde planken en daardoor geschikt voor intensief gebruik. Tegenwoordig staat kopshout weer in de belangstelling. Omdat het weer populairder aan het worden is.   Vroeger Vroeger was kopshout meestal beschikbaar in grenen, vuren of eikenhout maar nu zijn er meer houtsoorten te verkrijgen. Kopshout werkt geluidsisolerend, het enige nadeel is de gevoeligheid voor krimpen of uitzetten van het hout. Er waren ook vurenhouten blokjes die met creosoot werden geïmpregneerd. Dergelijke kopse blokjes werden in Amsterdam voor 1940 in grote aantallen tussen de tramrails aangebracht, dat vereenvoudigde het vernieuwen van de rails. Maar ook de inwoners van Amsterdam maakte er dankbaar gebruik van, door in de bezettingstijd alle blokjes te verwijderen en in de noodkacheltjes op te stoken.